پادکست فارسی انسانک | Ensanak

و اما اپیزود شصت‌ویکم... هنوز جنگ است و من رسیده‌ام به ضلع دوم از مربعی که این روزها به آن می‌اندیشم. ضلع اول را در اپیزود شصتم با عنوان «خیال مشترک» گفتم و ضلع دوم، موضوع اپیزود حاضر است. در پایان اپیزود یک تمرین و برنامه پیشنهاد داده‌ام که در تجربه زیسته‌ام راهگشا و مؤثر بوده و امیدوارم برای شما هم به کار آید.
همچنان در روزهای قطعی اینترنت و پریشانی انفجارها هستیم و حتماً این احوال در کیفیت محتوا و ترتیب انتشار مؤثر است اما اقتضای انسانک همین است که «تجربه زیسته» را در متن زندگی به یادگار بگذاریم و بیندیشیم.
تا حدِ مقدور، مراقبِ خوبی‌تان باشید.
حسام ایپکچی

اپیزود شصتم، اولین ضلع از یک مربع است. سخن از واژه‌ای کهن و پارسی آغاز می‌شود که اشاره دارد به رؤیای دیرینۀ انسان. سپس از سفرِ این واژه گفته‌ام و تغییراتی که به‌مرور یافته و بیش از این برایتان نمی‌گویم تا ذوق شنیدن بیات نشود. به فراخور احوال و «تجربه زیسته»، از اپیزود پنجاه‌وهشتم، به فصل متفاوتی از انسانک وارد شدیم و همچنان این سفر ادامه دارد. اپیزود شصتم همچنان در هیاهوی جنگ و انسداد کامل اینترنت ضبط شده و این محدودیت، هم در تحقیق و هم در انتشار مؤثر است و امیدوارم نقایصِ محتوا به نقد شما تکمیل شود.
موسیقی استفاده‌شده در این اپیزود، موسیقی فیلم پل، ساخته کارن همایونفر است و قطعه کوتاهی نیز از موسیقی فیلم تک‌تیرانداز، ساخته احسان بیرقدار.

جنگ است. بقیه توضیح‌ها نمی‌تواند آنچه هست را بیان کند پس به همین اکتفا می‌کنم که «جنگ است» و اگر کسی بیشتر بپرسد، می‌توانیم بگوییم جنگ همان است که ده‌ها کودک پشت میزهای مدرسه می‌شوند «هدف»! این اپیزود به جنگ نپرداخته؛ بلکه پرسش اصلی این است که «چه کنیم یا چه نکنیم که فاجعه میناب دیگری رخ ندهد؟» و پس از مقدمات، در پاسخ به این سؤال، ایده و دکترینی ارائه شده تا درباره آن هم‌اندیشی کنیم.
اپیزود پنجاه‌ونهم به‌واقع دو پادکستِ به‌هم‌پیوسته است
اول: زیستن با دیگری
(از ابتدای پادکست تا حوالی دقیقه ۴۳)
دوم: دکترین میناب
(از دقیقه ۴۳ تا انتهای پادکست)
با توجه به محدودیت دسترسی به اینترنت، انتشار این اپیزود در پادگیرها با محدودیت روبه‌روست و به‌تدریج صورت خواهد گرفت.

اپیزود پنجاه‌وهشتم در خون‌ماهِ دی سال چهار و آغازین روزهای بهمن؛ نوشته و ویراسته شده است. روزهایی بر ما گذشت که «شرح» ندارند و این اپیزود نیز به شرح نمی‌آید. در این اندیشیده‌ام که چه مراحلی طی می‌شود تا شرور، به شرارت برسد. دانستن این مراحل برای عبرت است تا مبادا مبادا مبادا... شرور بعدی «ما» باشیم. این اپیزود، از موسیقی فیلم «درختِ گردو»، ساخته حبیب خزایی‌فر بهره گرفته و دقایقی از دیالوگ‌های سریال «سربداران» در آن استفاده شده است. همچنان در صفحه اختصاصی اپیزود پنجاه‌وهشتم در سایت انسانک می‌توانید به گفت‌وگو و مطالعه نظرات دیگر عزیزان، درباره آن بپردازید.

اپیزود پنجاه و هفتم، آخرین قسمت از سه‌گانه سال‌بلعیدگی است. در این سه‌گانه، به این مساله پرداختم که اگر بنا باشد، کهنسالی و سال‌خوردگی را بجای «پروسه» طبیعی به «پروژه انتخابی» بدل کنیم، به چه سرفصل‌ها و دغدغه‌هایی باید اندیشیده باشیم. تاکنون به مباحثی از جمله قصد، بدن و تکرار پرداخته‌ایم و در اپیزود پایانی از این سه‌گانه از مساله خانواده، پول و مرگ گفته‌ام.
موسیقی با کلام استفاده شده در این اپیزود شعر «خانه‌‌ام ابری است» به هنر گروه کامکارها است و همچنین از دکلمه‌ای به صدا و ذوق جناب شمس لنگرودی بهره برده‌ام.
طراحی کاور این اپیزود به هنرمندی درسا امرایی است
لینک اختصاصی این اپیزود: https://ensanak.com/episode-57
و کانال تلگرام انسانک: t.me/ensanak
میزبان نظر و نگاه و گفتگوی شماست.